Abrazando al mundo
La comunidad educativa del colegio se une en un acto simbólico que fortalece nuestro compromiso con una educación transformadora y evangelizadora
Querida comunidade educativa:
Pechamos un novo curso académico co corazón cheo de vivencias e aprendizaxes que nos marcan, como cada ano, como comunidade educativa. Este semestre foi especialmente significativo, por suposto, polo traballo académico e os proxectos realizados, pero tamén polas experiencias -apagamento xeral incluído- que, aínda que nos desafiaron, uníronnos e lembráronnos quen somos e cara a onde queremos camiñar.
Un dos momentos máis especiais deste tramo final do curso foi, sen dúbida, a Semana Ignaciana. Baixo o lema “Ven, sígueme con Jesús cara ás fronteiras do mundo”, sentímonos convidados a saír de nós mesmos, a mirar máis aló, a escoitar o clamor do mundo e a responder con xenerosidade. O acto central desta semana, ao que acudiu o Provincial da Compañía de Jesús, Enric Puiggròs SJ, foi un signo profundo de comunión: toda a comunidade educativa —alumnado, docentes, familias e persoal do centro— reunímonos ao redor dun mundo, xesto cargado de simbolismo. Abrazámonos a ese mundo como signo de compromiso, de coidado, de amor. Sentímonos enviados a servir, a acompañar, a construír xuntos un futuro máis xusto, máis humano, máis evanxélico.
As festas escolares foron un espazo de alegría, de comunidade, de encontro interxeracional no que descubrimos o rostro de Deus que se fai presente no cotián.
Con todo, estes meses tamén estiveron marcados pola triste noticia do falecemento do Papa Francisco, noso Papa xesuíta. A súa vida, o seu testemuño e a súa palabra foron faro para a Igrexa e para o mundo. Deixounos un legado de sinxeleza, de compromiso cos máis pobres, de apertura ás periferias, de esperanza. Nesta revista recollemos unha serie de imaxes que percorren o seu pontificado, como homenaxe agradecida. Queremos lembralo especialmente pola súa profunda confianza no poder transformador da educación.
Nunha das súas intervencións dicía: “Educar é un acto de amor, é dar vida. E o amor é esixente, pide usar o mellor de nós, da nosa creatividade, do noso entusiasmo e da nosa paixón.”
Sentímonos chamados a vivir esa vocación educativa desde a profundidade ignaciana, acompañando aos nosos alumnos e alumnas no seu crecemento integral, axudándolles a ser, como dicimos sempre, persoas conscientes, competentes, compasivas e comprometidas.
Grazas a todos os que formades parte desta comunidade viva. Que o vivido este curso nos anime a seguir camiñando, con Xesús, cara ás fronteiras do mundo.
Enviámosvos un forte abrazo esperando que teñades unhas felices vacacións.
Equipo de redacción